1-1

رونمایی آستین از مجموعه ی چه چیزی در حمام نواب

در ادامه ی رویدادهای آستین، روز جمعه، سوم آبان ماه 1398، مجموعه ی چه چیزی از برند چیز در حمامی قدیمی معروف به «حمام نواب» رونمایی شد. مجموعه ای از زیورآلات و تن ‎پوش هایی با طراحی منحصر بفرد که می توان آنها را به نوعی تلفیقی از هنر عامه پسند ایرانِ قدیم و عالم موهومِ هوش ‎رُبودگی دانست. در ادامه، سرآستین گزارشی از این رویداد را به مخاطبین عزیز تقدیم می کند.

مجموعه ی چه چیزی

برند چیز و مجموعه ی چه چیزی حاصل مشارکت آستین با مصطفی اسدالهی، یکی از طراحان خوشنام ایرانیست که با همکاری بنیاد پژمان، طی رویدادی در حمام نواب به نمایش درآمد. طرح های این مجموعه که عمیقاً الهام گرفته از فرهنگ سنتی ایران و عناصری مرتبط با مکتب سقاخانه ای، دعانویسی، نقالی، خطاطی و هنر زورخانه ایست، هم‎ آوایی کم نظیری با مکانی تاریخی چون حمام نواب دارد.

 

 

حمام کهنسال

این حمام که تا ربع قرن پیش همچنان به عنوان یک حمام عمومی کاربرد داشت در اواسط دوران قاجار توسط آقا محمدخان قاجار قوانلو قاجار ملقب به محمد میرزا کاشف السلطنه، به عنوان یک حمام خصوصی تاسیس شد. این دیپلمات و نویسنده ی مشروطه خواه که از محصلین مدرسه ی دارالفنون بود، اولین کسیست که کشت چای را در ایران رواج داد و به همین سبب به نام «چایکار» مشهور شد و هنوز هم بسیاری او را به عنوان «پدر چای ایران» می شناسند.

هرچند برای مردمِ امروزی، حمام تنها مکانی برای نظافت و پاکیزگیست و حمام کردن فعالیتی شخصی و انفرادی محسوب می شود، اما در گذشته ای نه چندان دور، حمام های عمومی به عنوان یکی از آمدگاه های اصلیِ هر کوی و محله ایفای نقش می کردند و مردم از اقشار مختلف برای ملاقاتِ یکدیگر، معاشرت و آگاهی از خبرهای جدید در آن گرد هم می آمدند. بالطبع برای هنرمندی که آثار و فضای کاریش با چنین فرهنگی گره خورده، مکانی مانندِ این نه تنها منبع الهام، که همچون محرابیست که حفاظت از آن و تاباندن نور به دالان های نسیان زده اش، به مثابه تلاش برای دمیدنِ روحی تازه در پیکرِ این فرهنگِ رو به فراموشیست. فرهنگی که اگر تلاشِ های اینچنینی برای حفظِ آن صورت نگیرد، بعید نیست که گزند بادهای توفنده ی عالمِ مدرن، آن را برای همیشه از یادها ببرد.

بنیاد پژمان و مغازه ی آرگو

بنیاد پژمان که نقش مهمی در بردن «چیز» به حمام نواب داشت یکی از نهادهای هنریست که فعالیت های مختلفی در راستای حفظِ این سبقه ی تاریخی-فرهنگی انجام داده است، از جمله بازسازیِ ساختمان نیمه مخروبِ کارخانه ی آرگو که از اولین کارخانجات صنعتی ایران بود و چند سال پیش از انقلاب تعطیل شد. بنیاد پژمان در سال 1395 این بنا را طی مزایده ای خریداری و آن را به فضایی برای برگزاری نمایش ها و رویدادهای فرهنگی-هنری تبدیل کرد. در این فضا دکانی کوچک با نام «مغازه ی آرگو» نیز تاسیس شده که محلی برای ارائه ی اشیای کاربردی و تزئینی است. مدیریت این مغازه به صورت فصلی عوض می‎شود و طبیعتاً کالاهای ارائه شده نیز منطبق با سلیقه و رویکرد هر مغازه دار جدید  تغییر می کنند.

ورود به حمام

از خیابان صفی علیشاه که وارد خیابان تنگ و باریکِ مصباح می شویم، چند قدم جلوتر یک مغازه ی جگرکی به چشم می خورد که پاتُق برخی از ساکنین قدیمی این محله ی کهن است. روبروی جگرکی، میان دیواری سالخورده که رنگ سفیدِ پوسته شده و ترک خورده اش آن را آبله ‎رو کرده، درب کوچک آبی رنگی به چشم می خورد که کمتر کسی هنگام عبور از کنارش توجهی به آن می کند. پشتِ در، قدم بر راه پله ای باریک با پله های بلند می گذاریم که ما را به چندین متر زیرِ زمین رهنمون می کند.

در انتهای پلکان، به فضایی کم نور و سرداب مانند می رسیم که آجرهای باریکِ قدیمی با نظمی چشمگیر دیوارهایش را شکل داده اند. به محض ورود، بوی خوشِ دودِ اسفند مشامِ بازدیدکنندگان را می نوازد. در اولین گردش در داخلِ این فضای رمزآلود، چیزی که بیش از همه جلبِ توجه می کند، دالان ها و دهلیزهای تو در تویی است که شاید برای آنها که کمتر با چنین فضایی آشنایی دارند، در کنار القای حس هیبت و عظمت، حسی از گم گشتگی و سردرگمی ایجاد کند.

آثار مجموعه ی چه چیزی در چنین فضایی به نمایش گذاشته شده اند و بازدیدکنندگان برای تماشای بهتر این آثار، با فانوس های دستی که در اختیارشان گذاشته شده بر زوایای تاریک ترِ آن نور می تابانند. کافه روبرتو نیز با نوشیدنی گرم و شیرینی از مهمانان پذیرایی می کند. عنصر دیگری که در بازنمایی این فضای کهن نقشی بی بدیل ایفا می کند، مرشدگری زیبای مردی خوش ‎صدا به نام آقا اسدالله ست. اشعاری که او می خواند، همچو بادی وزان روح آدم را سوار بر قالیچه ای پرنده به چندین دهه قبل می برد و فضایی شبیه به زورخانه های قدیم را برای آدم تداعی می کند.

بند و بساطِ چیز

آثار مجموعه ی چه چیزی شامل دو بخش زیورآلات و تیشرت هاست. زیورها از جنس نقره در سیزده طرح مختلف و بنا به درخواستِ مشتری به صورت آویز یا گل سینه ارائه می شود. هر کدام از طرح ها به صورت محدود و تنها در سیزده نسخه در اختیار مشتریان قرار می گیرد. تیشرت های مجموعه هم که شامل 9 تیشرت زنانه و 9 تیشرت مردانه هستند هر کدام در سی نسخه ارائه می شوند که تیشرت های زنانه در دو سایز و تیشرت های مردانه در سه سایز قابل خریداری هستند.

طراحی های مصطفی اسدالهی با تکنیک «سیلک اسکرین» روی متقال چاپ و سپس روی تیشرت دوخته شده اند. این روش علاوه بر ایجاد ظاهری خاص تر برای تیشرت ها، این مزیت را دارد که پس از خراب یا مندرس شدن تیشرت، می توان طراحی را از آن جدا و حتی به عنوان یک اثر هنری قاب کرد. علاوه بر این، سه نمونه از تیشرت ها به صورت نسخه ی محدود همراه با زیورآلاتی متفاوت از نمونه های ارائه شده قابل سفارش هستند که از هر نمونه تنها سیزده نسخه تولید و به فروش می رسد.

66

رونمایی از طاق حریر در گالری شیرین

در ادامه ی رویدادهای آستین، روز جمعه پانزدهم آذرماه 1398، آستین در گالری شیرین از «طاق حریر»، آخرین مجموعه زیورآلات رهام بابایی فرد رونمایی کرد. در این رویداد دو روزه که با استقبال بسیار خوب مخاطبین روبرو شد، آثار مختلفی از این طراح باتجربه ی ایرانی به نمایش درآمد. در ادامه، سرآستین گزارشی از این رویداد را به مخاطبین عزیز تقدیم می کند.

درباره ی رهام بابایی فرد

رهام بابایی فرد، فارغ التحصیل رشته عمران، از سال 1380 فعالیت خود را در زمینه ی معماری و طراحی آغاز کرد. به سبب علاقه ی خاصی که به عتیقه جات، اشیاء قدیمی، جواهرات آنتیک و همینطور سنگ های رنگی داشت، به سراغ طراحی زیورآلات با استفاده از این عناصر رفت. مجموعه های مختلف او تاکنون دو بار در آرت تایم گالری تهران و یک بار در پاریس به نمایش درآمده. او همچنین در دو سال گذشته همکاری نزدیکی با آستین داشته که به برگزاری چهار نمایشگاه مختلف منجر شده.

طرح های رهام بابایی فرد

پیشینه ی او در معماری، تاثیر مشهودی در طراحی هایش دارد و گویی همان حجم ها، سطوح، رنگ ها و نورهایی که در معماری ساختمان هایش دیده می شوند در طراحی این زیورآلات نیز به چشم می خورند، اما حالا به شکلی که می توان آنها را لمس و از فاصله ای بسیار نزدیک تر با آنها ارتباط برقرار کرد.

طاق حریر

مجموعه ی طاق حریر شامل پنجاه مدل انگشتر، پنج مدل گردنبند، پنج مدل سنجاق سینه، پنج مدل دستبند و حدود بیست مدل گوشواره است. در طراحی آثار این مجموعه نیز عناصر همیشگی کارهای رهام بابایی فرد به چشم می خورد.

بسیاری از گوهرسنگ های به کار رفته در این آثار رنگ های خیره کننده ای دارند که در کنار رنگ طلاییِ قاب ها به شکلی چشم نواز خودنمایی می کند. نکته ی دیگری که در طراحی این زیورها جلب توجه می کند، الهامیست که طراح از عناصر طبیعی همچون صدف ها و گل و برگ گیاهان گرفته است. این عناصر به شکلی ترکیب شده اند که مخاطب را ناخودآگاه به یاد زیورآلات قدیمی ایرانی می اندازد. گویی که این انگشتر یا این گردنبند، میراثیست که نسل به نسل به دستمان رسیده.

آستین جفت و جور می کند

یکی از مفاهیم و ارزش های اصلی که آستین از ابتدای فعالیتش همواره در راستای آن تلاش کرده و می کند، موضوعِ «همدستی» است. آستین، همدستی و همکاری و همدلی را عاملی مهم در موفقیتِ جمعی می داند. همین هدف، نیروی محرکه ایست که آستین را به تلاش برای گرد هم آوردن هنرمندان، هنردوستان، ایده ها، اشیاء و آثار هنری واداشته است. به همین دلیل است که آستین علاوه بر همکاری با طراحان مختلف، در پی مشارکت با نگارخانه ها و پلتفرم های هنری مختلف برای ارائه و نمایش آثار طراحان ایرانیست. این رویداد که اولین همکاری آستین و گالری شیرین است هم در راستای همین هدف قرار دارد.

درباره ی گالری شیرین

گالری شیرین با مدیریت شیرین پرتویی، یک نگارخانه ی هنر معاصر و بستری برای فعالیت های آموزشی و هنرگردانیست که بر مبادلات فرهنگی بین المللی تمرکز دارد. این نگارخانه که ابتدائاً در سال 1384 در تهران افتتاح شد، در سال 1392، فضای جدیدی در محله ی چلسی شهر نیویورک افتتاح کرد. محله ای که به خاطر گالری های هنری فراوانی که در آن واقع شده اند شهرت دارد. هر دوی این مکان ها، بر معرفی و شناسایی هنرمندان ایرانی تمرکز دارند، هم هنرمندان شناخته شده و باتجربه و هم هنرمندان نوظهور و کمتر شناخته شده.

علاوه بر فضای نمایش آثار هنری، نگارخانه ی واقع در تهران شامل یک فروشگاه است و در زمینه ی توزیع اختصاصی کتاب های هنرمندان مختلف نیز فعالیت می کند.
گالری واقع در نیویورک هم در راستای تلاش همیشگی شیرین برای گسستن مرزهای هنر معاصر و همچنین ایجاد نگرش بین المللی مثبت نسبت به هنرمندان اهل خاورمیانه فعالیت می کند.

L1220848

شاخه نبات ، مجموعه‌ی جدید لیدا نوبا

در افسانه‌های عامیانه و سینه به سینه نقل شده است تا به ما رسیده که روزی بیش از هفت قرن پیش مردی حافظ قرآن و آگاه از امور شرع با دیدن شخصی چنان عاشق می‌شود که حدیت دلدادگیش می‌شود شاهکار شعر تغزلی زبان فارسی و معشوقش می‌شود شاخ نبات و خودش می‌شود حافظ.

هر ایرانی همانطور از حافظ حرف می‌زند که از یک دوست. هرکسی یکی دو شعرِ حافظ را از بر است و در وقت دلتنگی یا نگرانی دست به دامن حافظ می‌شود و با قسم به نام شاخه نبات از حافظ طلب کمک می‌کند. این خاصیت عشق است که اشعار مردی از قرن چهارده را به انسانی از قرن بیست و یکم چنین نزدیک می‌کند.

 

شاخه نبات

شاخه نبات من ایده و سرنمون زیبایی است که قرارست در قالب لباسی رنگارنگ یا زیوری ظریف، گرداگرد اندام‌ها را بگیرد و با لمس شدن یا دیده شدن از مخاطبی به مخاطب دیگر منتقل شود.

مسجد نصیرالملک

در یکی از محله‌های قدیمی شیراز مسجدیست به نام مسجد نصیرالملک که به شکل اغراق‌آمیزی سرشار از رنگ است. هر روز صبح، نور از دل اُرسی‌های رنگی می‌گذرد و جشن بی‌بدیلی از رنگ‌ها را در امتزاج با کاشی‌های هفت رنگ دیوارها و سقف و کف مسجد بوجود می‌آورد.

من میان این رنگ‌ها و طرح‌ها و انبوه پارچه‌های چین در چین، به جستجوی شاخ نبات خودم می‌گردم. نه با کلمه و واژه که با پارچه و دوخت، دهلیزهایی می‌سازم از جنس شور و شوق و شیدایی تا محلی برای تجلی و حضور شاخه نباتم باشد.

شدت رنگ‌ها و تنوع نور و سایه‌های رنگی مسجد به چنان اوج باشکوهی می‌رسد که سر آدم به دوران می‌افتد و خلسه‌ی شاعرانه و معنوی‌ای به انسان دست می‌دهد. شاید کمتر مکانی را با چنین جذبه‌ی شاعرانه‌ای پیدا کنید که در اصل برای عبادت پرودگار ساخته شده باشد.

برخی چیزها چنان ساده مرزهای زمان و مکان را در می نوردند که گویی این دو قانون بی بروبرگرد فیزیک، خیالی بیش نیستند. حدیث عشق و دلدادگی یک از این چیزهاست. مهم نیست حدیث عشق چقدر مکرر شود! شیدایی‌ و شوری که بر می‌انگیزد همیشه تازه است و بکر.

مجموعه‌ی جدید من، مجموعه‌ای از تن پوش‌ها نیست. مجموعه‌ی من حدیث دلدادگیم به وطنم و این معنویت شاعرانه و شیدایی‌ست.

همکاری لیدا نوبا و رهام بابایی‌فرد

یکی دیگر از آثار زیبا و خاص مجموعه‌ی شاخه نبات ، یک گوشواره‌ی برنجی قلم‌کاری شده است که طی همکاری لیدا نوبا با رهام بابایی‌فرد، طراح جواهرات ایرانی خلق شده. کسانی که با آثار این دو طراح آشنایی دارند به خوبی درک می‌کنند که این همکاری تا چه حد با سبک و سیاق آنها همساز است. لیدا همیشه ایران و هنر و ادبش را به عنوان منبع اصلی الهام آثارش دانسته و در توضیح آثار گذشته‌اش هم به فرهنگ و معماری ایرانی، خصوصا در شهرهایی مثل اصفهان و یزد و شیراز و کاشان و آثار باستانی‌شان اشاره کرده. از سوی دیگر رهام بابایی‌فرد طراحیست که پیش‌زمینه‌ی کاریش از معماری آغاز شده و به سبب علاقه‌ی خاصی که به عتیقه‌جات، اشیاء قدیمی، جواهرات آنتیک و همینطور سنگ‌های رنگی داشت، به سراغ طراحی زیورآلات رفت.

به همین دلیل برای این قطعه از مجموعه‌ی «شاخه نبات» که الهام گرفته از داستان عشق حافظ است و شیراز و مسجد نصیرالملک با آن ارسی‌های رنگارنگش، لیدا به دنبال همکاری با طراحی رفت که به اندازه‌ی خودش عاشق این رنگ‌ها و این گذشته‌ی شاعرانه باشد؛ طراحی که در آثار پیشینش نشان داده تا چه حد در بازی با رنگ‌ها و سنگ‌ها چیره‌دست است.

در این مقاله می‌توانید در مورد لیدا نوبا و مجموعه‌ی پیشین‌اش بیشتر بخوانید.

image_2023-11-14_062735673

کارگاه‌های گشوده‌ی مد ، برنامه‌ای از فشن رولوشن

انقلاب مد (فشن رولوشن)

انقلاب مد (فشن رولوشن) جنبشی جهانی است که تمام سال فعالیت دارد. ما از طریق  مجموعه فعالیت‌هایی نظیر؛ برگزاری هفته‌ی انقلاب مد و برنامه‌ی کارگاه‌های گشوده‌ی مد و همچنین تولید محتوا در شبکه‌های اجتماعی، رویدادها، تولید منابع آموزشی دیجیتال، ویدیوها بروشورها، کتابچه‌ها و گزارش‌ها قصد داریم که نه تنها مد را ارج نهیم بلکه اقدامات و عملکرد این صنعت را بررسی کرده و آگاهی درباره‌ی مهم‌ترین مسائل آن را افزایش دهیم. هدف ما این است که نشان بدهیم تغییر ممکن است و در این راستا میخواهیم افرادی را که در تلاش برای ایجاد آیندهای اخلاقی تر و پایدارتر برای مد هستند، تشویق و حمایت کنیم.

چشم انداز ما

گروه ما با عنوان پوشاک پایدار، فعالیت خود را از سال 1396 با هدف ترویج مد پایدار در ایران شروع کرده است. ما به شکلی از صنعت مد باور داریم که به افراد، محیط زیست، خلاقیت و سود، به صورت برابر ارزش می‌نهد.

ما می‌خواهیم مردم و سازمان‌ها را متحد کنیم تا با هم برای تغییر اساسیِ شیوه‌ای که لباس‌هایمان تهیه، تولید و مصرف می‌شوند تلاش کنیم تا لباس‌هایمان به شیوه‌ای پاک، ایمن و عادلانه تولید شوند. ما باور داریم که همکاری در سراسر این زنجیره‌، از کشاورز تا مصرف‌کننده، تنها راه تغییر این صنعت است. هدف ما کنار هم آوردن همه‌ی افراد برای عملی کردن آن است. پوشاک پایدار تلاش می‌کند تا عمل-محور و متمرکز بر راهکار باشد. ما به جای احساس گناه دادن به افراد، به آن‌ها کمک می‌کنیم تا دریابند قدرت آن را دارند که تغییر مثبتی ایجاد کنند.

هفته‌ی انقلاب مد

هفته‌ی انقلاب مد به عنوان بستری برای پویش «چه کسی لباس مرا دوخته؟» شکل گرفت. این هفته‌ی مد در سالگرد فروپاشی کارخانه‌ی «رانا پلازا» برگزار می‌شود که 4 اردیبهشت 1392، موجب مرگ 1138 تن و مجروح شدن بسیاری دیگرشد. انقلاب مُد در چنین روزی متولد شد. در طول این هفته با هشتگ #چه‌_کسی_لباس_مرا_دوخته؟ از برندها و تولیدکنندگان لباس خواسته می‌شود با پاسخوگویی به این سوال در زنجیره‌ی تولید خود شفافیت ایجاد کنند.

کارگاه‌های گشوده‌ی مد

کارگاه‌های گشوده‌ی مد یک برنامه‌ی اجرایی خلاق است که توسط گروه Fashion Revolution در سال 2017 تاسیس شده است، این برنامه شامل یک سری از رویدادها است که در هفته‌ی مد پایدار اتفاق می‌افتد. هدف آن تمرکز روی طراحان نوپا در کنار پیشکسوتان مد و هم‌چنین ارج نهادنِ افراد سازنده و روندی که در پس لباس‌ها و مجموعه‌ها می‌گذرد است. این برنامه سعی می‌کند تا شفافیت و پایداری را توسط روایت‌هایی ساده و معتبر که با خریداران و خلاقان ارتباط برقرار می‌کنند، تشویق کند.

چهار طراح خلاق، به مدت یک هفته، درهای کارگاه‌های خود را  به صورت مجازی باز می‌کنند تا از شما دعوت ‌کنند که نظاره‌گر دوخت‌ودوز، طراحی و آفرینش آن‌ها باشید و هم‌زمان به‌طور عملی به این طراحان ملحق شوید. رویداد امسال کارگاه‌های گشوده‌ی مد در ایران یکم تا هفتم اردیبهشت با چهار طراح در پلتفرم آستین برگزار می‌شود.

آزاده یاسمن

آزاده یاسمن مخاطب‌های خود را دعوت می‌کند تا به نظاره‌ی روند ساخت پارچه‌هایش بنشینند. فعالیت او غالبا شامل طراحی و تولید پارچه می‌شود. او بیش از خط تولید لباس‌هایش روی این پارچه‌ها به عنوان محصولات نهایی و هنری تمرکز می‌کند. برند او به صورت ویژه‌ای پژوهش-محور است. او و همکارش تصمیم گرفته‌اند تا شبکه‌ی پارچه‌بافی سراسر ایران را احیا کنند. آزاده یاسمن برای آن که به این پارچه‌های سنتی روحی نو ببخشد نوعی بی‌قاعدگی و اختلال را وارد ساختار منظم و رنگ‌های آن می‌کند. این رویداد انواع مختلف بافندگی را به مخاطب معرفی می‌کند و محتوایی آموزشی و مستندهایی را درباره‌ی تاریخ هر کدام از دستگاه‌های پارچه‌بافی نشان می‌دهد.

برای مشاهده‌ی محصولات آزاده یاسمن، اینجا را کلیک کنید.

ساناز نتاج کوتور

ساناز نتاج با کنار هم گذاشتنِ هنرِ دستِ زنان و مردان روستاهای مختلف ما را با تکه‌های گمشده‌ی فرهنگ و سنت که روزگاری در ایران بسیار پررونق بوده آشنا می‌کند. او با همکاری توسط این زنان و مردان‌ صنعتگر توانسته شناسه‌ی جدیدی از صنایع دستی و سنتی را به ما نشان دهد .او تک تک مراحل گسترده‌ی تولید لباس‌های خود را مستند می‌کند و برای ما به نمایش می‌گذارد.

(به اصفهان سفر می‌کند و نخ گلابتون را از دست تنها هنرمندی که به درست کردن این هنر مشغول است تهیه می‌کند مردی هفتاد و اندی ساله. گلابتون‌ها را به جنوب ایران می‌فرستد، روستایی در جزیره‌ی قشم، جایی که زنان در آنجا سرگرم درست کردن لباس‌های محلی هستند. آنان با ظرافت خاصی روی پارچه‌های دستباف که توسط زوجی هنرمند در مرکز ایران، شهر بادگیر‌ها، یزد، بافته شده است سوزن می‌زنند.

در نقطه‌ای دیگر از جنوب ایران فعالیت دیگری در حال انجام است. در بندرعباس زنانی هستند که با نوار‌های طلا روی تور، نقش‌هایی را گره می‌زنند؛ طلایی ناب زیر چتر آسمان جنوب.

در این حین برای تزئین پایانی لباس، مردی بلوچ دکمه‌هایی را با روشی کُهن که برگرفته از نوعی گره با برگ درخت داز  است، توسط نوارهایی از جنس طلا به هم می‌بافد.

و در آخر تکه‌ها به تهران می رسد به دست خانم خیاطی که ماهرانه آنها را به هم وصل می‌کند و می‌دوزد.

لباس آماده است.)

برای مشاهده‌ی مح

سونا آسمانی

سونا آسمانی از شما دعوت می‌کند تا با لباس‌های قدیمی و غیرقابل استفاده‌ی خود به کارگاه مجازی او بروید تا با روش او برای نو و زیبا کردن لباس‌ها آشنا شوید. او مراحل کار حرفه‌ای خود را که شامل گلدوزی و دوخت زنجیره‌ای ای توسط سوزن ژاپنی کانتان و سوزن شارپ می‌شوند، به اشتراک می‌گذارد.

فوژه

هر آن چه در اختیار من گذاشته شده، همه‌ی آن چیزی است که به آن نیاز دارم.

همه‌ی ما نمونه‌ی کوچکی از طبیعت در کالبدی انسانی هستیم و تلاش می‌کنیم که در مسیر تکامل پیش برویم و خلق کنیم. گاهی حواسمان پرت می‌شود، مصرف‌گرا می‌شویم و بیراهه می‌رویم، و خُلقمان به جای سازگاری با طبیعت، وابسته به تخریب این خانه‌‌ی زیبا می‌شود. مثل اتفاقی که متاسفانه در صنعت مد بسیار مشهود است .پس الان که کرونا ما را به خانه‌ها و دارایی‌های داخل خانه‌مان محدود کرده و زمین مشغول پاک‌سازی است، این فرصت را داریم که ما هم با خودمان خلوت کنیم و با پاک‌سازی فکر و دل و کمد‌هایمان با زمین و سایر گونه‌های زیستی هم‌سو شویم و تعامل پیدا کنیم تا این آسیب‌ها را کمی جبران کنیم.

این هم‌نوایی با طبیعت تنها از طریق تعامل با شما ممکن است. پس به این جریان اعتماد کنید، کمدها کشوها و قفسه‌هایتان را بیرون بریزید، و با هر آن چه این قرنطینه‌ی اجتماعی و فردی در اختیارتان گذاشته است، چه ابزار چه لباس دست به کار شوید.  استعدادهای نهفته‌ای که تا به حال گوشه‌ای خاک خورده را بتکانید، چه با چرخ خیاطی چه با دست، با هر قیچی و نخ و سوزنی که در اختیار دارید. تکه‌های لباس‌های از چشم افتاده‌تان را از هم جدا کنید، و هرجور که دلخواه‌تان است، با ابزاری که دارید و با خلاقیت خودتان، سرهم کنید.

 

To read the article in English, click here

T2Sona

ویدیوی کارگاه سونا آسمانی قسمت اول

«کهنه را نو کنید، لباستان را کوک کنید»

“Revive the obsolete, stitch your clothes”

سونا آسمانی از شما دعوت می‌کند تا با لباس‌های قدیمی و غیرقابل استفاده‌ی خود به کارگاه مجازی او بروید تا با روش او برای نو و زیبا کردن لباس‌ها آشنا شوید. او مراحل کار حرفه‌ای خود را که شامل گلدوزی و دوخت زنجیره‌ای ای توسط سوزن ژاپنی کانتان و سوزن شارپ می‌شوند، به اشتراک می‌گذارد.

Sona Asemani invites you to join her virtually in her studio with your old unusable clothes, and learn her techniques for restoring old clothes and making them more beautiful. She shares different stages of her professional process, including Embroidery, Chain stitching with Japanese Kantan needle and Sharp needle.

می‌توانید این ویدیو را در اینستاگرام آستین هم ببینید http://instagram.com/aassttiinn

برای رفتن به صفحه‌ی ویدیو در اینستاگرام آستین اینجا را کلیک کنید. 

You can watch this video on aassttiinn's Instagram account at http://instagram.com/aassttiinn

To watch the video on Instagram, Click here

T1azadeh

آزاده یاسمن – دفینه

«داستان پشت دارها و پارچه‌ها»

“The story behind looms and fabrics”

آزاده یاسمن مخاطب‌های خود را دعوت می‌کند تا به نظاره‌ی روند ساخت پارچه‌هایش بنشینند. فعالیت او غالبا شامل طراحی و تولید پارچه می‌شود. او بیش از خط تولید لباس‌هایش روی این پارچه‌ها به عنوان محصولات نهایی و هنری تمرکز می‌کند. برند او به صورت ویژه‌ای پژوهش-محور است. او و همکارش تصمیم گرفته‌اند تا شبکه‌ی پارچه‌بافی سراسر ایران را احیا کنند. آزاده یاسمن برای آن که به این پارچه‌های سنتی روحی نو ببخشد نوعی بی‌قاعدگی و اختلال را وارد ساختار منظم و رنگ‌های آن می‌کند. این رویداد انواع مختلف بافندگی را به مخاطب معرفی می‌کند و محتوایی آموزشی و مستندهایی را درباره‌ی تاریخ هر کدام از دستگاه‌های پارچه‌بافی نشان می‌دهد.

Azadeh Yasaman invites the viewers to observe the creation process of her fabrics. Her practice mainly revolves around designing and producing fabrics. She primarily focuses on these fabrics rather than the produced clothes as the final artistic product. Her brand is distinctively research-based. She, and a colleague, decided to revive the country-wide textile production network in Iran. In order to revamp these traditional fabrics, Azadeh Yasaman introduces a certain type of irregularity and distortion into their orderly structure and color pattern. This workshop introduces different types of weaving to the audience and displays documentaries and educational content about the history of different Looms.

می‌توانید این ویدیو را در اینستاگرام آستین هم ببینید http://instagram.com/aassttiinn

برای رفتن به صفحه‌ی ویدیو در اینستاگرام آستین اینجا را کلیک کنید. 

You can watch this video on aassttiinn's Instagram account at http://instagram.com/aassttiinn

To watch the video on Instagram, Click here

T1azadeh

آزاده یاسمن – چشم‌ها و دست‌ها

«داستان پشت دارها و پارچه‌ها»

“The story behind looms and fabrics”

آزاده یاسمن مخاطب‌های خود را دعوت می‌کند تا به نظاره‌ی روند ساخت پارچه‌هایش بنشینند. فعالیت او غالبا شامل طراحی و تولید پارچه می‌شود. او بیش از خط تولید لباس‌هایش روی این پارچه‌ها به عنوان محصولات نهایی و هنری تمرکز می‌کند. برند او به صورت ویژه‌ای پژوهش-محور است. او و همکارش تصمیم گرفته‌اند تا شبکه‌ی پارچه‌بافی سراسر ایران را احیا کنند. آزاده یاسمن برای آن که به این پارچه‌های سنتی روحی نو ببخشد نوعی بی‌قاعدگی و اختلال را وارد ساختار منظم و رنگ‌های آن می‌کند. این رویداد انواع مختلف بافندگی را به مخاطب معرفی می‌کند و محتوایی آموزشی و مستندهایی را درباره‌ی تاریخ هر کدام از دستگاه‌های پارچه‌بافی نشان می‌دهد.

Azadeh Yasaman invites the viewers to observe the creation process of her fabrics. Her practice mainly revolves around designing and producing fabrics. She primarily focuses on these fabrics rather than the produced clothes as the final artistic product. Her brand is distinctively research-based. She, and a colleague, decided to revive the country-wide textile production network in Iran. In order to revamp these traditional fabrics, Azadeh Yasaman introduces a certain type of irregularity and distortion into their orderly structure and color pattern. This workshop introduces different types of weaving to the audience and displays documentaries and educational content about the history of different Looms.

می‌توانید این ویدیو را در اینستاگرام آستین هم ببینید http://instagram.com/aassttiinn

برای رفتن به صفحه‌ی ویدیو در اینستاگرام آستین اینجا را کلیک کنید.

You can watch this video on aassttiinn's Instagram account at http://instagram.com/aassttiinn

To watch the video on Instagram, Click here

T1azadeh

آزاده یاسمن – رخت

«داستان پشت دارها و پارچه‌ها»

“The story behind looms and fabrics”

 
آزاده یاسمن مخاطب‌های خود را دعوت می‌کند تا به نظاره‌ی روند ساخت پارچه‌هایش بنشینند. فعالیت او غالبا شامل طراحی و تولید پارچه می‌شود. او بیش از خط تولید لباس‌هایش روی این پارچه‌ها به عنوان محصولات نهایی و هنری تمرکز می‌کند. برند او به صورت ویژه‌ای پژوهش-محور است. او و همکارش تصمیم گرفته‌اند تا شبکه‌ی پارچه‌بافی سراسر ایران را احیا کنند. آزاده یاسمن برای آن که به این پارچه‌های سنتی روحی نو ببخشد نوعی بی‌قاعدگی و اختلال را وارد ساختار منظم و رنگ‌های آن می‌کند. این رویداد انواع مختلف بافندگی را به مخاطب معرفی می‌کند و محتوایی آموزشی و مستندهایی را درباره‌ی تاریخ هر کدام از دستگاه‌های پارچه‌بافی نشان می‌دهد.

Azadeh Yasaman invites the viewers to observe the creation process of her fabrics. Her practice mainly revolves around designing and producing fabrics. She primarily focuses on these fabrics rather than the produced clothes as the final artistic product. Her brand is distinctively research-based. She, and a colleague, decided to revive the country-wide textile production network in Iran. In order to revamp these traditional fabrics, Azadeh Yasaman introduces a certain type of irregularity and distortion into their orderly structure and color pattern. This workshop introduces different types of weaving to the audience and displays documentaries and educational content about the history of different Looms.

می‌توانید این ویدیو را در اینستاگرام آستین هم ببینید http://instagram.com/aassttiinn

برای رفتن به صفحه‌ی ویدیو در اینستاگرام آستین اینجا را کلیک کنید.

You can watch this video on aassttiinn's Instagram account at http://instagram.com/aassttiinn

To watch the video on Instagram, Click here

T4Foje

لایو فوژه – معرفی کارگاه آپسایکل

Foje Live, Introducing the Upcycle Workshop

«هرآنچه كه در اختيار من گذاشته شده، همه آن چيزيست كه به آن نياز دارم»

در رویداد امسال کارگاه‌های گشوده‌ی مد در ایران، چهار طراح خلاق به مدت یک هفته درهای کارگاه‌های خود را  به صورت مجازی باز می‌کنند تا از شما دعوت ‌کنند که نظاره‌گر دوخت‌ودوز، طراحی و آفرینش آن‌ها باشید و هم‌زمان به‌طور عملی به این طراحان ملحق شوید. فوزیه فرودنیا (فوژه) یکی از این طراح‌هاست. او درباره‌ی این رویداد می‌گوید:

«هر آن چه در اختیار من گذاشته شده، همه‌ی آن چیزی است که به آن نیاز دارم. همه‌ی ما نمونه‌ی کوچکی از طبیعت در کالبدی انسانی هستیم و تلاش می‌کنیم که در مسیر تکامل پیش برویم و خلق کنیم. گاهی حواسمان پرت می‌شود، مصرف‌گرا می‌شویم و بیراهه می‌رویم، و خُلقمان به جای سازگاری با طبیعت، وابسته به تخریب این خانه‌‌ی زیبا می‌شود. مثل اتفاقی که متاسفانه در صنعت مد بسیار مشهود است. پس الان که کرونا ما را به خانه‌ها و دارایی‌های داخل خانه‌مان محدود کرده و زمین مشغول پاک‌سازی است، این فرصت را داریم که ما هم با خودمان خلوت کنیم و با پاک‌سازی فکر و دل و کمد‌هایمان با زمین و سایر گونه‌های زیستی هم‌سو شویم و تعامل پیدا کنیم تا این آسیب‌ها را کمی جبران کنیم».

“What I have is all I need”

In this year’s Fashion Open Studio event in Iran, 4 creative designers will open their studio doors to you virtually for a week, inviting you to watch them design, create and sew, and practically join them in their studio! Foje is one of these designers.

“What I have is all I need. We are all each “nature incarnate”, manifested in a human body, trying to create and to move forward along the path of progress. Sometimes we get distracted, we give in to consumerism and go the wrong way, our creations become agents of destruction for nature instead of being salubrious to this beautiful house of ours. This, unfortunately, happens a lot in the fashion industry. So, now that due to the pandemic we are limited to our homes and what we have in them, and the earth is recovering, we have the opportunity to reflect and contemplate, clean up our minds, hearts and wardrobes, harmonize with the earth and with other species to somewhat rectify this damage” she says about this event.

T4Foje

لایو فوژه – قسمت اول کارگاه آپسایکل

Foje Live, Upcycle Workshop Part 1

«هرآنچه كه در اختيار من گذاشته شده، همه آن چيزيست كه به آن نياز دارم»

در رویداد امسال کارگاه‌های گشوده‌ی مد در ایران، چهار طراح خلاق به مدت یک هفته درهای کارگاه‌های خود را  به صورت مجازی باز می‌کنند تا از شما دعوت ‌کنند که نظاره‌گر دوخت‌ودوز، طراحی و آفرینش آن‌ها باشید و هم‌زمان به‌طور عملی به این طراحان ملحق شوید. فوزیه فرودنیا (فوژه) یکی از این طراح‌هاست. او درباره‌ی این رویداد می‌گوید:

«هر آن چه در اختیار من گذاشته شده، همه‌ی آن چیزی است که به آن نیاز دارم. همه‌ی ما نمونه‌ی کوچکی از طبیعت در کالبدی انسانی هستیم و تلاش می‌کنیم که در مسیر تکامل پیش برویم و خلق کنیم. گاهی حواسمان پرت می‌شود، مصرف‌گرا می‌شویم و بیراهه می‌رویم، و خُلقمان به جای سازگاری با طبیعت، وابسته به تخریب این خانه‌‌ی زیبا می‌شود. مثل اتفاقی که متاسفانه در صنعت مد بسیار مشهود است. پس الان که کرونا ما را به خانه‌ها و دارایی‌های داخل خانه‌مان محدود کرده و زمین مشغول پاک‌سازی است، این فرصت را داریم که ما هم با خودمان خلوت کنیم و با پاک‌سازی فکر و دل و کمد‌هایمان با زمین و سایر گونه‌های زیستی هم‌سو شویم و تعامل پیدا کنیم تا این آسیب‌ها را کمی جبران کنیم».

“What I have is all I need”

In this year’s Fashion Open Studio event in Iran, 4 creative designers will open their studio doors to you virtually for a week, inviting you to watch them design, create and sew, and practically join them in their studio! Foje is one of these designers.

“What I have is all I need. We are all each “nature incarnate”, manifested in a human body, trying to create and to move forward along the path of progress. Sometimes we get distracted, we give in to consumerism and go the wrong way, our creations become agents of destruction for nature instead of being salubrious to this beautiful house of ours. This, unfortunately, happens a lot in the fashion industry. So, now that due to the pandemic we are limited to our homes and what we have in them, and the earth is recovering, we have the opportunity to reflect and contemplate, clean up our minds, hearts and wardrobes, harmonize with the earth and with other species to somewhat rectify this damage” she says about this event.