دسته بندی

لباس زیر از رایج‌ترین لباس‌ها برای مصرف روزانه‌ی تمام افراد به حساب می‌آید. اما چه کسی از تاریخچه‌ی آن اطلاع دارد؟

مفهوم استفاده از پارچه برای پوشش قسمت‌های خصوصی بدن در حدود 5000 سال قبل از میلاد با غارنشینان و مصریان باستان آغاز شد. در اتریش، حدود سال 1991، باستان‌شناسان در مقبره‌های مصری پارچه‌های کتان سلطنتی‌ای را پیدا کردند که بنابر اعتقاد مردم باستان برای زندگی پس از مرگ ملکه و فرعون‌ها استفاده می‌شد. چه کسی فکرش را می‌کرد که لباس‌زیر چنین قدرتی داشته باشند!

تاریخچه‌ی مختصری از لباس زیر

لباس زیر از 5000 سال قبل از میلاد به عنوان پوشش اصلی برای مردان و زنان غارنشین مورد استفاده قرار گرفت. این پوشش شامل یک تکه پارچه کوچک کمربند شکل است که از طریق ساق پا به دور کمر پیچیده شده است. این کمربند به ویژه در مناطق سردسیر برای پوشش قسمت‌های خصوصی بدن مورد استفاده قرار می‌گرفت.

مصریان باستان و فرعون‌ها نیز از کمربندهای چرمی به عنوان لباس خود استفاده می‌کردند و تنوع پارچه و طول آن را به عنوان نماد قدرت و موقعیت در نظر می‌گرفتند.

لباس زیر در قرون وسطی

با وجود این که زنان هم به اندازه‌ی مردان به استفاده از لباس زیر نیاز داشتند، اما اساسا تا قرن 19 این لباس برای مردان تکاور استفاده می‌شد. لباس مردان قرون وسطایی تا حدودی شبیه شورت باکسر با کمربندهای الاستیک بود.

درهمین دوره لباس‌های زیر زنانه ساختارهای چند تکه داشتند، اما هیچ پارچه‌ای برای پوشاندن قسمت‌های حساس بدن آن‌ها وجود نداشت. آن‌ها در آب و هوای سرد کرست‌های منقبض، بدنه‌های سفت، سازه‌های دامن فلزی و گاهی اوقات زیر لباس‌های زیر لباس‌های جوراب بافی پشمی داشتند.

به مرور ساختار برخی از این لباس‌ها بزرگ‌تر و بزرگ‌تر شد، بنابراین بسیاری از زنان مجبور نبودند آن‌ها را بیرون بیاورند تا از دستشویی استفاده کنند. البته این تغییر برای زنانی بود که به طبقه سلطنتی تعلق داشتند، در طبقات پایین زنان در شرایط نامساعدی زندگی می‌کردند.

لباس زیر در قرون 17 تا 19

در حدود دهه 1600، مردان (به ویژه خانواده سلطنتی) شروع به استفاده از شورت‌های 13 اینچی کردند که تا حدودی با آنچه امروزه به عنوان شورت جوکی می‌شناسیم شبیه است. لباس‌ زیر‌های مردانه بندهای تنگ دور کمر و مچ پا داشتند و با روبان‌ها و پارچه‌های مختلف فانتزی تزیین می‌شدند، در حالی که زنان بیشتر و بیشتر به نام مد رنج می‌کشیدند، زیرا نیم تنه‌های توری روز به روز سفت‌تر می‌شدند تا دور کمر در کوچک‌ترین حالت ممکن قرار گیرد.

آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا می گوییم "جفت لباس زیر"؟

در اوایل دهه 1800، زنان شروع به استفده از زیرشلواری کردند. این زیرشلواری از یک جفت پای جداگانه که در کمر به هم متصل، و دور مچ پاهایشان سفت میشد تشکیل میشد.

در اواسط قرن 19، این تکه‌ها بین پاها باز بودند تا رفتن به حمام برایشان آسان‌تر باشد. خوشبختانه در پایان قرن، زنان با لباس‌های شلواری آشنا شدند: شلوارهای گشاد بلند که زیر لباس‌ها و دامن‌ها می‌پوشیدند.

لباس زیر از دهه 1900 تا به امروز

لباس زیر در دهه 1920-1940

زمانی که به دهه 1920 رسیدیم، لباس زیر زنانه جایگاه خود را پیدا کرده بود. در این سال‌ها، لباس های زیر به سمت چسبان شدن رفت و به مرور زمان به دلیل همگام شدن با صنعت مد از سادگی خود کاست.

در دهه 1940 با ظهور مهندسی پوشاک و سوتین مدرن، لباس زیر زنانه مقبول‌تر شد که به همراه آن احساس شرمساری زنان نسبت به لباس زیر کاهش یافت. همین موضوع جامعه را تحت فشار قرار داد و باعث شد این ایده تبدیل به یک «دختر پین‌آپ» شود(مانند آن‌هایی که از شخصیت‌های کارتونی می‌شناسیم).

تغییر و تحول در دهه 1950

در دهه 1950 ما بالاخره به آنچه نیاز داشتیم رسیدیم: راحتی! بیکینی، با کمربندهای انعطاف‌پذیرتر و پارچه‌های نخی، به محصول راحت و جذاب تبدیل شد و درها را برای استایل‌های جدید مد روز در آینده باز کرد.

لباس زیری که ما امروزه می‌شناسیم

تا دهه 2000 با روی کارآمدن کمپانی‌هایی مثل ویکتوریا سیکرت، کالوین کلین، لباس زیر تقریباً به همان چیزی تبدیل شد که ما امروزه می‌شناسیم، با این تفاوت که این دهه مفهوم نوآورانه‌ای از لباس‌های زیر را ایجاد کرد که باعث شد زنان تشویق شوند لباس زیر خود را با توجه به قالب بدنشان انتخاب کنند.

علاوه بر لباس‌های فرم‌دار، مدل‌های لباس زیر زیادی وجود دارند که به ایجاد احساس راحتی بیشتر در خانم‌ها روی فرم بدنشان تمرکز می‌کنند.

در نهایت، تمام آن فراز و نشیب‌ها در تاریخ لباس‌های زیر مارا به جایی رسانده که افراد آزادانه می‌توانند لباس زیر مورد نیاز خود را تهیه کنند و به شکل روزمره از آن استفاده کنند.