با نگاهی به هنرمندان سورئال و دادا و نیز ارتباط آنان با طراحان مد و لباس سورئال می توان شروع تاثیرات دوجانبه هنرهای تجسمی و مفهومی طراحی لباس را بررسی کرد. برای آغاز به سراغ هنرمند اسپانیایی سالوادور دالی می رویم. با اینکه دالی تمام توان ذهنی و فیزیکی خود را در نقاشی گذاشته بود، اما رفتارهای او در زندگی روزمره و نیز آثار غیرنقاشانه او بخشی از کارنامه ی هنری اش محسوب می شوند.او به خوبی می دانست که چگونه مردم را تحت تاثیر قرار دهد. طراحی های لباس بداهه و غیرمنتظره اش یا اجراهای سورئالیستی او از جمله راه رفتن معروف وی با لباس غواصی در خیابان  های نیویورک بخشی از همین ویژگی است. به اعتقاد منتقدین هنر، حرکات و طرح های دالی در آن زمان چیزی بیش از خودنمایی نبوده است. اما حال با گذشت سالها از آن دوران می توان به استعداد خارق العاده ی او در زمینه طراحی لباس مفهومی پی برد. از نمونه های بارز این طرح ها کت مردانه افرودیژیاک است که دالی لیوان های پرشده با لیکور و نی آب خوری را بر لباس خود می چسباند که مفهوم مصرف شدگی را با خود به همراه داشت. دالی در این اثر با توجه به عناصر خواب و رویازدگی هایش سعی کرد تضادی بین انسان و اشیا بوجود آورد. این یکی از مهمترین عناصر خلق یک اثر سورئالیستی است؛ یعنی قرار دادن و همنشین کردن دو پدیده ی طبیعی در موقعیتی غیرطبیعی.