روند ترکیب هنرهای تجسمی با طراحی لباس از دهه چهل میلادی با افت و خیز هایی فراوان مواجه بود و در دهه شصت بود با پدید آمدن هنر مینیمال بارقه هایی از توجه دوباره به طراحان لباس به هنر نقاشی دیده شد. مینیمالیست ها با نفی هرگونه عنصر تزئینی و دکوراتیو سعی بر ارزش بخشیدن به خطوط و اشکال ساده ی هندسی داشتند. از دیگر ویژگی های مینیمالیسم می توان به تکرار بی وقفه، افزایش و کاهش عناصر هندسی اشاره کرد. این هنر توانست طرفداران بی شماری در آمریکا و اروپا بدست آورد. در این میان نام طراح فرانسوی، ایو سن لارن بسیار برجسته است. او به مدت چهار سال نزد کریستین دیور دستیار بود و پس از مرگ دیور، لارن خانه مد خود را در سال ۱۹۶۱ افتتاح کرد. او در هر مجموعه خود با خلاقیتی شگفت انگیز ایده هایی از هنرهای تجسمی به خصوص نقاشی را با طراحی لباس ترکیب می کرد. از جمله زیباترین آثار وی که با الهام از نقاشی های مدرنیستی سال ۱۹۶۵ خلق شده می توان به نقاشی معروف پیت موندریان هلندی اشاره کرد.